Celem spotkania było pogłębienie wiedzy oraz doskonalenie praktycznych umiejętności związanych z prowadzeniem cięć, które pozwalają zachować ciągłość drzewostanu i naturalne procesy zachodzące w lesie.

Zastosowanie tego typu rębni pozwala nam skutecznie prowadzić odnowienie i przebudowę drzewostanów w sposób bardziej zróżnicowany i dostosowany do warunków siedliskowych.

Współczesne leśnictwo wymaga od nas nie tylko wiedzy i doświadczenia, ale także elastyczności oraz gotowości do ciągłego doskonalenia się. Zmieniające się przepisy prawa oraz coraz silniejszy głos społeczeństwa w sprawach dotyczących lasów sprawiają, że musimy stale rozwijać swoje kompetencje i poszukiwać rozwiązań, które łączą gospodarkę leśną z oczekiwaniami społecznymi i ochroną przyrody.

Rębnie zachowawcze – o co w tym chodzi?

W Lasach Państwowych nie zawsze pozyskuję się drzewa na wielkich powierzchniach naraz. Wręcz przeciwnie leśnicy odchodzą od tego sposobu cięć stosując tzw. rębnie zachowawcze. To sposób gospodarowania lasem, w którym usuwa się tylko część drzew, a resztę zostawia, żeby las mógł się naturalnie odnowić.

Jak to wygląda w praktyce?

Zostawia się część starych drzew – dają one nasiona, z których wyrastają młode drzewka, następuje naturalne odnowienie.
Nie powstaje duża, pusta przestrzeń po wycince, znacząco podnosi walory estetyczne krajobrazów
Pozwala na zachowanie drzew cennych przyrodniczo (w obecności gniazd i dziupli, mogące stanowić pomnik przyrody, z owocnikami grzybów czy o unikalnym pokroju).
Nowe pokolenie drzew rośnie pod osłoną starszych – dzięki temu jest bardziej odporne na wiatr czy suszę.

Krótko mówiąc: rębnie zachowawcze polegają na tym, że las odnawia się stopniowo i naturalnie, a nie przez jednorazowe wycięcie wszystkich drzew i sztuczne nasadzenie drzew przez człowieka.